Cream - Wheels Of Fire
(1968)


Met eerst en vooral met stip een honorabele vermelding voor Martin Sharp, de psychedelische popartkunstenaar uit Down Under en ontwerper van de lichtjes lijpe hoes van ‘Wheels Of Fire’.

Art with a crazy Direction.

Hero Plaat 9

’s Werelds eerste platina dubbelalbum kickt meteen in met het epische ‘White Room’. En da’s niet enkel te danken aan het Britse superrocktrio, maar evengoed aan de te gekke woorden van acid-poëet Pete Constantine Brown:

In the white room with black curtains near the station
Black roof country, no gold pavements, tired starlings
Silver horses ran down moonbeams in your dark eyes
Dawnlight smiles on you leaving, my contentment
I'll wait in this place where the sun never shines
Wait in this place where the shadows run from themselves
You said no strings could secure you at the station
Platform ticket, restless diesels, goodbye windows
I walked into such a sad time at the station
As I walked out, felt my own need just beginning
I'll wait in the queue when the trains come back
Lie with you where the shadows run from themselves
At the party she was kindness in the hard crowd
Consolation for the old wound now forgotten
Yellow tigers crouched in jungles in her dark eyes
She's just dressing, goodbye windows, tired starlings
I'll sleep in this place with the lonely crowd
Lie in the dark where the shadows run from themselves


Qué?
Zot. Wah Wah. Een vracht van verwarde woorden. Een waanzinnige wereldhit.

Haiga

Poetry in motion: een haiga van tekstschrijver Filip Vandewiele (alias Phil J.J. Wheels - What’s in a name?) en fotograaf David Samyn.

Om vervolgens op de achterkant te openen met ‘Pressed Rat And Warthog’, er een fabelachtige schep preskop doorheen te mixen en in een handomdraai wrattenzwijn op atonale wijs te rijmen met houtworm.

Pressed rat and warthog have closed down their shop
They didn't want to; 'twas all they had got
Selling atonal apples, amplified heat
And pressed rat's collection of doglegs and feet
Sadly, they left, telling no one goodbye
Pressed rat wore red jodhpurs, warthog a striped tie
Between them, they carried a three-legged sack
Went straight round the corner and never came back
Pressed rat and warthog have closed down their shop
The bad captain madman had told them to stop
Selling atonal apples, amplified heat
And pressed rat's collection of doglegs and feet
The bad captain madman had ordered their fate
He laughed and stomped off with a nautical gait
The gate turned into a deroga tree
And his peg leg got woodworm and broke into three


Bijna te gek voor woorden.

Vice

Ook een festivalgids van Vice kan bewustzijnsveranderend werken.

Maar live is levendiger: op ‘Live At The Fillmore’ - What’s in a name? - draait het dooreengeroerde drietal faliekant door op beide zijden.

Terwijl ‘Crossroads’ en ‘Spoonful’ nog fungeren als tonale tokkeltoonbank van Eric Clapton, profileert Jack Bruce zich in ‘Traintime’ als bezeten solosekswerker op harmonica en schrijft Ginger Baker met het instrumentale ‘Toad’ op zijn maffe eentje vijf minuten lang drumgeschiedenis.

Snoecks

Solsleutel in knetterende hersenpan? Duidelijk een literaire bijlage van Alan Rusbridger voor Snoecks.

Jeugddienst

Kikker of Pad? Da’s feitelijk niet de vraag, maar de Jeugddienst uit Gent was er gek van.

Geschift. Geschuffeld. Gestoord.
Frenetiek. Kolderiek.
Kierewiet.
Vooral Voorbode.

De invloed van Cream valt niet te onderschatten en staat terecht high in de ‘Rock and Roll Hall of Fame’.

En dan nu: Pornocchio!

Pornocchio

WIN!  WIN!  WIN!

Anyone who subscribes to our popular newsletter
stands to win a trilogy that has been showered with praise
and sprinkled with a very thin layer of dust.

Including sticker sheet, centrefold and lots of laughs!